آن او را به صورت نطفه در محلّ مستقرّ ( رحم مادر ) قرار داديم . و سپس نطفه را علقه ( خون بسته شده ) آفريديم . و پس از آن علقه را مضغه ( مانند يك لقمهء گوشت جويده شده ) آفريديم . و سپس مضغه را استخوانهاى جنين آفريديم . و آنگاه بر روى استخوانها گوشت پوشانيديم . و از آن پس او را به خلقت و آفرينش دگرى ابداع نموديم . بنابراين مبارك و منزّه و مقدّس است خداوند كه او بهترين آفرينندگان است . » در اين آيات ، خداوند مىگويد : ما انسان را از گل خالص خلق كرديم . بنابراين ، اصل آفرينش انسان از گل است . و معلوم است كه گل جسم است ؛ پس حدوث انسان از گل شروع شده است كه جسم است . و پس از خلقت او از گل ، ما آن را يعنى آن انسان گلى را نطفه نموديم . در اينجا هم ملاحظه مىشود كه تبديل به جسم شده است . چون نطفه جسم است . يعنى جسمى به جسم ديگرى تبديل يافته است . و پس از آن ما نطفه را به شكل علقه ، يعنى به شكل خون بسته شده آفريديم . در اينجا نيز جسمى به جسم دگرى مبدّل شده است . و پس از آن ما علقه را مضغه آفريديم ، و به صورت پاره گوشت جويده شده خلق كرديم . در اينجا ايضا جسمى تبديل به جسم دگر شده است . و سپس ما آن مضغه را استخوان آفريديم . در اينجا نيز گفتار در تبديل جسم به جسم است . و چون خداوند بر روى استخوانها گوشت پوشانيد ، در اينجا مىفرمايد : از اين پس ما انسان را به خلقت ديگرى ابداع و انشاء نموديم . يعنى اين انسان جسمى را روحانى كرديم ، و حقيقت و نفس اين اجسام مادّيّه ، تبديل به نفس ناطقهء انسانى گرديد . پس در ثُمَّ أَنْشَأْناهُ خَلْقاً آخَرَ مادّه كنار مىرود ، و آن مادّه مبدّل به نفس